Thank you - Dank je wel!

Thank you all for your kind comments and support!!! I was blown away by so many kind words. I am sure that all that positive energy contributed to my recovery.
A slight blur, like a dirty finger on your glasses, is all that's left.

I thought long and hard about whether to share my story with you or not but I am so glad I did.

We are connected by our love of minis and we share these beautiful dream scenes we create. The perfect escape from our daily troubles. But it occurred to me that behind every blog, there is someone with a life full of trials and tribulations we mostly know nothing about. Sometimes that's all we need, only sharing our joy and thus increasing it.
And sometimes, it's o.k. to show a little more of ourselves and share the burden. 

I carry my challenges alone and I am really good at it. Sharing them is a lot more difficult but when I do, it seems to open a door for someone to show a little more of themselves too.
A sorrow shared is a lighter sorrow (I translated a Dutch saying here..maybe there's a proper one in English)

I was touched by the comments and the stories behind them and I am reminded that we are all an amazing bunch of brave souls.
So here is for all of you, yes YOU, wherever you live on our beautiful planet: thank you! I am honoured and thankful to meet you!
I especially thank and welcome my new followers. I promise this blog is usually a lot less soppy and a lot more fun :-)


Dank jullie allemaal voor jullie lieve woorden en steun!! Ik was er echt een beetje van onderste boven. Ik weet zeker dat al die positieve energie heeft bijgedragen aan mijn herstel. Op een lichte waas na, vergelijkbaar met een vette vinger op je bril, is het bijna over.

Ik heb er lang over nagedacht of ik mijn verhaal wel zou delen maar ik ben blij dat ik het gedaan heb.

We zijn allemaal verbonden door onze liefde voor minis en de prachtige droom scenes die we maken. De perfecte vlucht uit het dagelijks leven.
Maar ik realiseerde me dat er achter elke blog iemand zit met een leven vol uitdagingen waar we niets van af weten. En soms is het voldoende om alleen onze vreugde te delen en die op die manier te versterken. En soms is ook o.k. om iets meer van onszelf te laten zien en onze lasten te delen.

Ik draag mijn uitdagingen alleen en kan dat erg goed. Delen is een stuk moeilijker maar als ik dat doe dan open ik een deur waardoor een ander ook iets meer kan delen.
Gedeelde smart is halve smart.

Ik was geraakt door de reacties en verhalen en werd eraan herinnerd hoe ongelooflijke dapper we toch allemaal zijn. Dus hier is voor jullie, voor JOU, waar je ook woont op onze prachtige planeet: Dank je! Ik voel me vereerd en dankbaar om je te ontmoeten!
Ik wil in het bijzonder mijn nieuwe volgers bedanken en welkom heten. Ik beloof je dat dit blog meestal een stuk minder sentimenteel is en veel vrolijker! :-)


Now on a lighter matter.... :-)           En dan nu de lichtere zaken... :-)

I have finished my little vignette and my neighbour loves it!! She all but cried (of joy, really!)
Here's the finished result:

Ik heb mijn kijkkastje af en de buurvrouw is er helemaal weg van. Ze moest er bijna van huilen ( van vreugde, echt waar!) 
Hier is het eindresultaat

Grandmommy, is this what you had in mind? :-)
Was dit wat je bedoelde Grandmommy?

A little Home Sweet Home sign from the internet that
I forgot to take a good picture of.
Het bordje Home Sweet Home komt van internet
en ik ben vergeten er een goede foto van te maken.

 

 

The key to the house and a little guardian angel
De sleutel van het huis en een beschermengeltje

I love the sunlight from behind the paper
Het zonlicht achter het papier is zo mooi.

Lots of sun that day!
Het was een zonnige dag!

I had fun making it, it was a lovely little in-between.

As for the giveaway: I've got some ideas, tried out a few things and have a pretty good idea where I'm going. Just need a little time so keeping you in suspense a little while longer.

Het was leuk om te maken en het was een prima tussendoortje.

Wat de giveaway betreft, ik heb ideeën, probeer wat dingen uit en weet ongeveer wel waar het heengaat. Ik heb alleen nog wat tijd nodig dus hou jullie nog even in spanning.

To be continued - Wordt vervolgd....

 

Back on track - Weer op de rit

This new year did not start on a high for me. A few weeks ago, I lost my eyesight on my right side.
I have been dealing with Multiple Sclerosis for 12 years now and lately it has been a bumpy ride at times. It's amazing what you can do with one eye, but mini-making is not one of them. Thankfully it's almost gone now and though a slight blur has yet to dissipate still, I can finally get some work done.

I have enjoyed following all your posts, everybody seems to have made a flying start. There are also so many giveaways, how wonderful is that.
That got me thinking...

I have a lot of new followers, so first of all: welcome to you and thank you for following me! I've tried to keep up and follow you back, but if I've been remiss, please let me know!

I'm thinking of a giveaway but it's a scary process. I don't have the experience or technique yet to make something good enough to give away to talented miniaturists like yourselves and I'm on a tight budget so buying things isn't really an option. So I am thinking, trying stuff out and I will come up with something but please bear with me... :-)

In the meantime, I've been doing something easy as to not strain my eyes too much.
My neighbour is moving to a new house. She's moving two streets away with the kids, he is staying put with the cat. Big winner is the cat of course who now has three homes to go to and three times a bowl of food!
Anyway I am making a tiny vignette for her. It is not finished yet. I have printed some fabric for a cushion on the chair and I will probably make a little round table and maybe a flower or plant.
It's small, only 15x15 cm (6x6 inches I think).
I made the book by cutting the bound part of a magazine to size and covering the top. The vase is a vial from my MS medication. Too big to put in the pantry in 1:12 but as a vase it works.

To be continued....

Het nieuwe jaar is niet goed begonnen voor mij. Een paar weken geleden verloor ik het zicht in mijn rechteroog. Ik leef al 12 jaar met MS en de laatste tijd is het lastig op zijn zachts gezegd. Het is een wonder wat je allemaal met één oog kunt doen, maar miniaturen maken hoort daar niet bij. Gelukkig is het nu bijna over op een lichte waas na en kan ik eindelijk weer aan de slag.

Ik heb genoten van alle posts van iedereen die een vliegende start heeft gemaakt in dit nieuwe jaar. Er zijn ook zoveel giveaways, geweldig!
Dat bracht mij op een gedachte....

Ik heb er weer een aantal nieuwe volgers bij dus allereerst Welkom en bedankt voor het volgen. Ik heb geprobeerd bij te blijven en terug te volgen. Mocht ik iets gemist hebben, laat het me weten!

Ik ben aan het nadenken over een giveaway maar dat is best eng. Ik heb noch de ervaring noch de techniek om iets te maken dat ik goed genoeg vind voor getalenteerde miniaturisten als jullie en mijn budget is beperkt dus iets kopen is ook geen optie. Dus ik denk na, probeer dingen uit en ik zal uiteindelijk met een giveaway komen. Heb a.u.b.nog even geduld.

In de tussentijd heb ik iets makkelijks gemaakt om mijn ogen niet onnodig te belasten.
Mijn buurvrouw verhuist met haar kinderen naar een huis twee straten verderop. De buurman blijft naast me wonen dus de kat is de grote winnaar. Die heeft vanaf nu drie huizen en drie bakjes met eten!
Ik maak voor de buurvrouw een kleine vignette. Het is nog niet klaar. Ik heb al wel stof geprint voor een kussentje op de stoel, ik wil nog een tafeltje maken en misschien een bloem of plant. Het is maar klein 15 x 15 cm (aanbieding bij de Marskramer, set van 3).
Het boek heb ik gemaakt door de gebonden kant van een tijdschrift op maat te snijden en er een plaatje op te plakken, de vaas is het flesje van mijn MS medicatie. Te groot als voorraad pot in 1:12 maar als vaas kan het wel.

Wordt vervolgd...